อาชีพยุคใหม่ “เที่ยวไปทำงานไป” แถมรายได้ดีอีกต่างหาก!

เคยสงสัยกันไหม? ว่าคนที่นั่งทำงานในร้านกาแฟ ร้านอาหาร หรือสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ โดยมีแค่โน๊ตบุ๊คเพียงตัวเดียวนั้น เค้านั้นทำอาชีพอะไรกัน? นี่อาจจะเป็นการทำงานรูปแบบใหม่ที่น่าสนใจ เป็นอาชีพในฝัน ของใครหลายๆคนที่ก็ว่าได้ หรือที่เรียกว่า สโลว์ไลฟ์ นั่นเอง ซึ่งวันนี้เราจะมาทำความรู้จักอีกหนึ่งอาชีพและการทำงานรูปแบบใหม่นี้กัน ในปัจจุบันอินเตอร์เน็ตช่วยให้เราสามารถจัดการทุกๆอย่างได้เพียงแค่ปลายนิ้ว มีธุรกิจออนไลน์มากมายที่ฉีกกฏการทำงานรูปแบบเดิมๆอย่างสิ้นเชิง ทำให้บางคนไม่จำเป็นต้องเข้าออฟฟิต ก็สามารถหารายได้ได้ไม่ต่างจากคนที่ทำงานในออฟฟิต และที่สำคัญสถานที่ทำงานของพวกเขาจะอยู่ตามสถานที่ท่องเที่ยว หรือสถานที่พักผ่อนอีกด้วย บุคคลกลุ่มนี้เรียกว่า Nomad ซึ่งมีรากศัพท์มาจากคำว่า Nomadic หมายถึงพวกเร่ร่อนหรือพเนจรซึ่งเป็นการใช้ชิวิตที่มีลักษณะเฉพาะตัว คือการทำงานและท่องเที่ยวไปพร้อมๆกัน เพียงแค่มีโน๊ตบุ๊คหนึ่งตัวกับสัญญาณอินเตอร์เน็ตก็สามารถทำงานที่ไหนก็ได้บนโลกนี้  อาชีพของชาว Nomad นั้นแบ่งได้หลากหลายรูปแบบ ตามความความถนัดเฉพาะทางของแต่ละบุคคล อทิเช่น – ธุรกิจออนไลน์ – Blogger – Youtuber – Freelancer – E-Commerce   โดยอาชีพเหล่านี้อาจจะเรียกรวมๆว่า IM...

เป็นพ่อ เป็นแม่ ต้องอ่าน อย่างน้อย 3 รอบ..ถ้าอยากให้ลูกประสบความสำเร็จ!

เป็นพ่อ เป็นแม่ เป็นลูก ต้องอ่าน อย่างน้อย 3 รอบ..ถ้าอยากให้ลูกประสบความสำเร็จ อีกแนวคิดหนึ่งที่ *ผิด* ในสังคมไทย คือคิดว่า ถ้าลูกต้องลำบากบ้าง ความผิดอยู่ที่พ่อแม่... มนุษย์อาจจะเป็นสัตว์เดียวในโลก ที่ไม่เข้าใจตรงนี้.. เพราะไม่มีสัตว์ประเภทไหนในโลกที่จะพยายามหากินให้ลูกจากเกิดถึงตาย...จากเปลถึงหลุม แม่นกอินทรีย์ มันจะคาบอาหารมาเลี้ยง มาป้อนลูกของมันทุกวันไม่เคยขาด แต่เมื่อวันหนึ่ง ที่ลูกนกจะต้องเริ่มออกจากรังหัดบิน ...มันจะเริ่มเอาอาหารมาป้อนน้อยลง... แต่เอาหนามเอาหินมาทิ้งในรัง สุมไว้เพื่อสร้างความอึดอัดให้กับลูก เพื่อเป็นการผลักลูกให้เริ่มอยู่ในรังไม่ได้.... ทุกวัน มันจะคาบลูกบินขึ้นไปให้สูง แล้วปล่อยลูกทิ้งลงมา ให้หัดกระพือปีก ถ้าลูกร่วงลงมา ไม่บิน มันก็จะโฉบลงมารับ บินกลับขึ้นไป และทิ้งลงมาใหม่ ทำอย่างนี้ จนวันหนึ่งลูกนกจะกางปีกแล้วเริ่มกระพือบิน... เมื่อถึงวันนั้น......

โลกใบนี้ ไม่มีใครที่ไร้ประโยชน์ เพียงแต่มันผิดที่ผิดทางก็เท่านั้น!

ถูกที่ถูกทาง... ชายคนหนึ่งเรียนมหาวิทยาลัยไม่จบ (ป.เอก) พ่อแม่ก็เลยจัดการหาภรรยาให้ เมื่อแต่งงานแล้วเขาก็สมัครเป็นครูสอนหนังสือ ในโรงเรียนประถมใกล้บ้าน เพราะไม่มีประสบการณ์การสอน สอนได้ไม่ถึงอาทิตย์เขาก็ถูกโห่ไล่จากเด็กนักเรียน ''เมื่อกลับถึงบ้าน'' ภรรยาปลอบใจเขาว่า... “แม้เราจะมีภูมิอยู่เต็มท้อง บางคนเอาออกเป็น บางคนเอาออกไม่เป็น อย่าได้โศกเศร้าเสียใจให้มากไป อาจมีงานที่เหมาะสมกว่านี้รอคุณอยู่'' ต่อมาเขาก็ไปทำงานรับจ้าง ก็ถูกเถ้าแก่ไล่กลับบ้าน เพราะเขาทำอะไรช้ายืดยาด ครั้งนี้ภรรยาของเขาปลอบใจเขาว่า “คนเรามือไม้ช้าเร็วต่างกัน คนอื่นเขาทำมาเป็นสิบๆปี คุณเรียนหนังสือมาตลอด จะให้ทำเร็วเหมือนคนอื่นได้ยังไง" เขาไปทำงานอีกหลายอย่าง... แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ต่างกัน มักจะเลิกล้มกลางคันอยู่เสมอ ทุกครั้งที่เป็นเช่นนี้ ภรรยาก็จะคอยปลอบใจ ไม่เคยตำหนิหรือว่ากล่าวอะไรไลย ตอนที่เขาอายุได้ 30 กว่าปี ด้วยความสามารถด้านภาษา เขาเลยสมัครเป็นครูผู้ช่วยในโรงเรียนโสตศึกษา ต่อมาเมื่อมีประสบการณ์การสอน เขาก็ออกมาเปิดโรงเรียนโสตศึกษาของตัวเอง จากนั้นเขาก็ได้เปิดร้านขายผลิตภัณฑ์ จากผู้พิการหลายแห่งในเมืองต่างๆ จากชายผู้ไม่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ตอนนี้เขากลายเป็นเศรษฐีย่อมๆเสียแล้ว อยู่มาวันหนึ่ง เขาได้ถามภรรยาของเขาว่า “แม้แต่ตัวผมยังรู้สึกอับจนไร้หนทาง เพราะอะไรคุณจึงมั่นใจในตัวผม” ภรรยาของเขาตอบว่า... “ดินดี แต่หากไม่เหมาะกับการปลูกข้าวบาร์เลย์ ก็ลองปลูกถั่ว หากไม่เหมาะกับการปลูกถั่ว ก็ลองปลูกแตง หากไม่เหมาะกับการปลูกแตง ก็ลองปลูกดอกไม้ฯ จะต้องมีเมล็ดพันธุ์อย่างหนึ่ง ที่เหมาะกับดินชนิดนี้ เมื่อได้เมล็ดพันธุ์ที่เหมาะกับมัน ก็ย่อมเจริญงอกงามได้ผลเก็บเกี่ยวเต็มที่ ” เมื่อฟังภรรยาพูดจบ เขาถึงกับหลั่งน้ำตา “ขอบคุณความรักความอดทนและความเชื่อมั่นที่คุณมีต่อผม คุณคือเมล็ดพันธุ์ที่ทรงพลังแข็งแกร่งและทรหดอดทนมาก” โลกใบนี้ ไม่มีใครที่ไร้ประโยชน์ เพียงแต่มันผิดที่ผิดทางก็เท่านั้น คนที่ไม่รู้จักถนอมรักษา ต่อให้อยู่บนภูเขาเงินภูเขาทองเขาก็ไม่มีความสุข คนที่ไม่รู้จักให้อภัยใจกว้าง ต่อให้ผูกมิตรสหายไว้มากมายสุดท้ายก็หลีกลี้หนีหาย คนที่ไม่รู้จักสำนึกคุณ ต่อให้ยอดเยี่ยมมากความสามารถอย่างไร ก็ยากประสบความสำเร็จ คนที่ไม่รู้ลงมือกระทำ ต่อให้ฉลาดปราดเปรื่องอย่างไร ความฝันก็ไม่อาจสำเร็จเป็นจริงได้ คนที่ไม่รู้จักให้ความร่วมมือ ต่อให้สู้จนสุดชีวิต ก็ยากที่จะสำเร็จสู่ความยิ่งใหญ่ได้ คนที่ไม่รู้จักเก็บออม ต่อให้มีเงินทองมากมาย ก็ไม่อาจเป็นเศรษฐีได้ คนที่ไม่รู้จักพอ ต่อให้ร่ำรวยปานใด ก็ยากที่จะมีความผาสุก คนที่ไม่รู้จักดูแลร่างกาย ต่อให้มียาดีมากมาย ก็ยากอายุยืนได้ และที่สำคัญ อย่ากลัวว่าเรียนยาก ที่กลัวคือไม่อยากเรียน อย่ากลัวสายตาของคนอื่น ที่กลัวคือตัวเองไม่รักดี อย่ากลัวไม่มีเงิน ที่กลัวคือมีแล้วไม่รู้จักใช้ กลายเป็นทาสของเงินต่างหาก จงใช้สตางค์อย่างมีสติ อย่าสิ้นสติเพราะสตางค์ ขอเป็นอีก 1 กำลังใจ ให้กับผู้ที่ท้อแท้ ล้มลุกคลุกคลาน ขอให้สู้ต่อไป ต้องมีสักวันที่เป็นวันของเรา "ต้องมีสักวัน ต้องมีสักวัน"

สังคมสมัยนี้ อยู่ยากขึ้นทุกวัน!!

ช่วงนี้ได้ข่าวคนรู้จักกัน "ลาออก" เยอะมาก โดยเฉพาะคนที่ อายุเกิน 50 ปี ลูกเรียนจบมีงานทำแล้ว หมดภาระหนี้สินก้อนใหญ่ ไม่ใช่คนเหล่านี้จะตัดช่องน้อยแต่พอตัว แต่ส่วนใหญ่เท่าที่สนทนากัน คือ "เบื่อ" -เบื่อ ระบบ มีแต่ "ตัวชี้วัด" มากมายมากดดัน ทั้งๆเหตุผล ผลลัพธ์ปลายทางเห็นกันจะๆ สร้างตึกเท่าไหร่ไม่เคยพอ คนไข้ ยังล้นเหมือนเดิม แสดงว่าภาวะสุขภาพไม่ได้ดีขึ้น เหมือนภาพที่สร้าง แต่เงินกับคนดันจำกัดมีแต่น้อยลง แล้วก็แค่สั่งด้วยประโยคอุดมการณ์ขั้นสูงสุดเท่ห์ๆแต่กินไม่ได้ "ทำงานห้ามพูดถึงเรื่องเงิน" -เบื่อ คนร่วมงาน วุฒิภาวะไม่มี อาวุโสไม่สน บางคนแค่หัวโขนในวิชาชีพ นึกว่าจะด่า...

‘ถ้ารักลูกของเรา จงอย่าทำร้ายลูกคนอื่น’

เรื่องนี้เล่าโดยท่านพระอาจารย์พยอมครับ...... เศรษฐีคนหนึ่งอยู่กรุงเทพฯ เป็นนักสะสมซากสัตว์ เขาสัตว์งาช้างหนังเสือเต็มบ้านไปหมด ทุกเสาร์ อาทิตย์ก็ออกไปล่าสัตว์ เมียมีลูกอ่อนอายุประมาณ 3 เดือน   วันหนึ่งขณะออกล่าสัตว์ เห็นลูกลิงตัวหนึ่งสวยน่ารักขนสีขาวแปลกมาก อยากได้มาเลี้ยงที่กรุงเทพฯ ก็ปรึกษากับพรานป่าคนนำทางว่า ทำอย่างไรจึงจะได้ลูกลิงมาเลี้ยง   พรานป่าบอกว่า โดยสัญชาตญาณลิงจะรักลูกมากรักสุดชีวิต ตราบใดที่แม่ลิงยังไม่ตาย ไม่มีใครสามารถเอาลูกมันออกจากอกได้   มันสู้สุดชีวิต สุดท้ายเศรษฐีตัดสินใจ ยิงแม่ลิงตายแล้วเอาลูกลิงสีขาวมาเลี้ยงที่กรุงเทพฯ เมื่อยิงแม่ลิงตาย ก็เอาเนื้อไปแกง ให้ลูกน้องถลกหนังเก็บหนังไว้ประดับบ้าน   พอกลับถึงกรุงเทพฯ ก็เอาลูกลิงเลี้ยงไว้ในบ้าน หยอกล้อวิ่งเล่นกับลูกลิงเป็นที่สนุกสนาน ส่วนหนังลิงตัวแม่มันยังสดอยู่มีกลิ่นเหม็น ก็เอาไปตากแดดที่ลานจอดรถหน้าบ้าน   เช้าวันหนึ่ง ขณะเมียเศรษฐีกำลังให้นมลูกกิน ในห้องรับแขกหน้าบ้าน เมียร้องไห้โฮดังลั่นบ้าน เศรษฐีตกใจวิ่งลงมาจากชั้นบน โผเข้าไปกอดเมียและลูกไว้ ใบหน้าตกใจสุดขีด   พยายามถามเมียว่าเกิดอะไรขึ้น เมียไม่ยอมตอบเอาแต่ส่ายหน้าแล้วก็ร้องไห้ หันไปมองหน้าลูก กำลังหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข. นั่งปลอบเมียอยู่สักครู่ พอเริ่มตั้งสติได้ ถามเมียว่าเกิดอะไรขึ้น ตกใจเรื่องอะไรร้องไห้เรื่องอะไร   เมียไม่ยอมพูดแต่ชี้มือไปที่ลานจอดรถหน้าบ้าน เศรษฐีมองตามไป เห็นภาพถึงกับผงะตกใจน้ำตาไหล ไม่รู้ว่าลูกลิงที่เอามาเลี้ยงไว้ หลุดออกไปนอกบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่   มันออกไปดูดนมแม่ที่เป็นหนังแห้งตากไว้ที่โรงรถ ดูดเสร็จมันก็ก้มลงกอดแม่ น้ำตาไหล เศรษฐีและเมียทนดูไม่ได้ร้องไห้โฮ คุยกันว่าถ้ามีคนทำกับครอบครัวเราอย่างนี้บ้าง เราจะรู้สึกอย่างไร จะเศร้าโศกเสียใจทุกข์ทรมานใจขนาดไหน? ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เศรษฐีสั่งให้เอาซากสัตว์ที่สะสมทั้งหมดไปเผา เอาลูกลิงไปปล่อยในป่า เลิกออกล่าสัตว์ เข้าวัดทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แม่ลิง และขออโหสิกรรม   ทุกครั้งที่ทำบุญจะขอพรทุกครั้งว่า ขออย่าให้มีใครมาทำกับครอบครัวเรา เหมือนกับที่เราได้ทำกับครอบครัวลิงตัวนั้นเลย อาตมาจึงขอฝากไว้ว่า... ถ้ารักลูกของเราจงอย่าทำร้ายลูกคนอื่น ถ้าอยากให้ครอบครัวของเรามีความสุข จงอย่าทำร้ายครอบครัวคนอื่น

ขั้นตอนและคุณสมบัติ การขออนุญาตให้มีอาวุธปืน อย่างถูกกฏหมาย! (รายละเอียด)

ขั้นตอนและคุณสมบัติ การขออนุญาตให้มีอาวุธปืน(อย่างถูกกฏหมาย) ขั้นตอนการขออนุญาตให้มีอาวุธปืน คุณสมบัติของผู้ขออนุญาตให้มีและใช้อาวุธปืน - บรรลุนิติภาวะ - สภาพร่างกายปกติไม่พิการหรือทุพพลภาพ - ไม่เป็นบุคคลไร้ความสามารถหรือวิกลจริต หรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ - มีชื่อในทะเบียนบ้านและมีถิ่นที่อยู่ประจำในท้องที่ไม่น้อยกว่า 6 เดือน - ไม่เคยต้องโทษจำคุกคดีอาญา   เอกสารประกอบคำขออนุญาต/การขออณุญาตซื้อปืนและเครื่องกระสุนปืน ข้าราชการพลเรือน ข้าราชการอื่นๆ หรือพนักงานองค์กรของรัฐ - บัตรประจำตัวข้าราชการหรือพนักงาน (ฉบับจริงพร้อมสำเนา) - ทะเบียนบ้าน(ฉบับจริง พร้อมสำเนา) - หนังสือรับรองจากผู้บังคับบัญชารับรองตำแหน่งหน้าที่ เงินเดือน ความประพฤติ  และเหตุผลความจำเป็นที่ขออนุญาต ที่ออกให้ไม่เกิน 6 เดือน - ผู้ออกหนังสือรับรองต้องเป็น ผู้บังคับบัญชาต้นสังกัด ระดับผู้อำนวยการกอง หรือเทียบเท่าขึ้นไป - ข้าราชการตั้งแต่ระดับผู้อำนวยการกอง หรือเทียบเท่าขึ้นไปไม่ต้องมีหนังสือรับรอง - หลักฐานแสดงว่าผ่านการฝึกอบรมการใช้อาวุธปืน   ข้าราชการทหารหรือตำรวจ - บัตรประจำตัวข้าราชการหรือพนักงาน (ฉบับจริงพร้อมสำเนา) -...

ห้ามเจ้าบ่าวเจ้าสาวพบกันก่อนแต่งงาน ๓ วัน

การแต่งงานถือเป็นเรื่องสำคัญนัก สำหรับบ่าวสาว เพราะจะต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน แต่เมื่อมีความสำคัญ

ห้ามนอนหันศีรษะไปทางทิศตะวันตก

โบราณกล่าวว่า การนอนหันศีรษะไปทางทิศตะวันตกจะทำให้อายุสั้นลง เพราะทิศตะวันตกเป็นทิศที่ผีนอน